Nasze przedszkole

Nasze przedszkole jest przyjazne dziecku, nakierowane na jakość pracy poprzez nowatorską działalność wychowawczo - dydaktyczną ze szczególnym uwzględnieniem poszanowania praw dziecka w klimacie sprzyjającym budowaniu systemu wartości.

Optymistyczne przedszkole

          Celem  programu  jest rozwijanie w dziecku optymizmu i poczucia własnej wartości. Szczególnym elementem realizacji  tego  programu  jest   rozwijanie inteligencji wielorakich naszych wychowanków, w oparciu o teorię 8 typów inteligencji: językową, logiczno-matematyczną, wizualno-przestrzenną, muzyczną, kinestetyczną, przyrodniczą, interpersonalną i intrapersonalną. 

Wyróżniamy się gdyż...

  • optymistycznie spoglądamy w przyszłość
  • mamy bezpłatny angielski 2 razy w tyg
  • radosne zajęcia muzyczne 2 razy w tyg
  • ćwiczymy w oparciu o MRR W.Sherborne
  • posiadamy specjalistów:logopedę, terapeutę, oligofrenopedagoga, socjoterapeutę, surdopedagoga.

CO NOWEGO W PRZEDSZKOLU

WAŻNE INFORMACJE

 

 

 

PIERWSZE DNI NASZYCH POCIECH W PRZEDSZKOLU

 

               Okres adaptacji dziecka w przedszkolu przebiega różnie, jedno dziecko po tygodniu ma już najgorsze za sobą, inne swój trudny czas zaczyna dopiero po miesiącu - bo dopiero wtedy zrozumiało i w pełni odczuło, że pewien etap skończył się bezpowrotnie, a ono wolałoby żeby było tak jak dawniej. Rodzice nie powinni oczekiwać, że pierwsze dni będą wypełnione samą radością. Adaptacja 3-latka (i nie tylko) do nowych nieznanych mu warunków to źródło stresów zarówno dla dzieci jak i dla ich mam, tatusiów i reszty rodziny. Na co dzień przedszkole wypełnione jest śmiechem. W początkowym okresie można jednak dostrzec u "maluszków" tęsknotę smutek, a często nawet łzy. Większość 3-latków trudno znosi rozłąkę z rodzicami, albowiem jest to ogromny przełom w życiu i sytuacja budząca silne emocje. Zmienia się całe otoczenie, przestrzeń, osoby, oczekiwania i rytm dnia. Przedszkole to ogromne wyzwanie dla całej rodziny. Często zdarza się, że osoby dorosłe podczas rozstania są zdenerwowane i bardziej przeżywają pójście do przedszkola niż dzieci.

           Aby zminimalizować negatywne emocje warto wcześniej podczas domowych zabaw popracować nad niektórymi umiejętnościami dziecka: czynności samoobsługowe (jedzenie, ubieranie się, mycie), zgłaszanie swoich potrzeb, zabawa z rówieśnikami. Wskazane jest też informowanie pociechy o tym, że czas w przedszkolu będzie spędzało w towarzystwie innych dzieci bez rodziców. Parę miesięcy przed przekroczeniem progu przedszkola warto przygotować dziecko do roli przedszkolaka. Można pobawić się razem z nim w przedszkole. Podczas takiej zabawy będziemy mogli łatwiej przekazać zasady tam panujące i wzbudzić zainteresowanie tym, co je czeka.

Co rodzice robić powinni:

·         Chodzenie do przedszkola powinno być traktowane jako naturalna rzecz (rodzice chodzą do pracy dziecko chodzi do przedszkola.). Rodzice powinni być konsekwentni, gdyż przerywanie rytmu chodzenia przedłuża tylko okres adaptacji. Dziecko powoli zrozumie, że przedszkole jest jego obowiązkiem, a na pewno wkrótce stanie się przyjemnością.

  • Rodzice w miarę możliwości bądźcie cierpliwi, spokojni i zdecydowani, wasz niepokój może udzielić się dziecku. 
  • Drogę do przedszkola możemy odbyć ze znajomym dzieckiem chętnie chodzącym do tego samego przedszkola.
  • Pierwsze dni w przedszkolu wiążą się zwykle z zachwianiem poczucia bezpieczeństwa. Dziecko boi się nie tylko tego co go spotka, ale przede wszystkim tego, że mama nie wróci. Dlatego dobrze jest przez pierwsze dni zabierać dziecko nieco wcześniej, jeśli to możliwe - po obiedzie, jeśli nie - zaraz po podwieczorku. Ponieważ dla malucha bardzo stresująca jest sytuacja, gdy większość dzieci poszła już do domu, a on jeszcze nie. Natomiast po pewnym czasie można stopniowo przedłużać czas pobytu dziecka w przedszkolu. 
  • Warto zaakceptować płacz dziecka przy rozstaniu - jest to, bowiem naturalna, zdrowa reakcja na nową sytuację (duża labilność uczuć w tym wieku powoduje, że za chwilę będzie się świetnie bawić). W wielu przypadkach, na złagodzenie stresowej sytuacji pomaga dla nowo upieczonego przedszkolaka zabranie ze sobą kawałka domu. Może to być poduszeczka lub ulubiona zabawka. 
  • Przekonujmy dziecko, że leżakowanie to doskonały czas na relaks, odpoczynek po bardzo aktywnym okresie przedobiednim oraz po posiłku.
  • Powiedzmy dziecku kiedy i kto po nie przyjdzie, Aby nie pogłębiać lęków, umawiając się z synem lub córką, co do pory zabrania do domu zawsze dotrzymujmy słowa. Dzieci nie znają się na zegarku, ale bardzo szybko orientują się, kiedy jest: po śniadaniu, po obiedzie, przed leżakowaniem lub po podwieczorku. Jeśli zaś rodzic zdecyduje się na podanie konkretnej godziny musi być przygotowany na to, że „maluch”, co chwila będzie się dopytywał, która godzina. 
  • Zapewnijmy dziecko je o naszej miłości i pożegnajmy się z nim już w szatni, szybko, i bez łez.
  • Przyjdźmy po dziecko punktualnie i wręczmy mu mały prezent z okazji zostania przedszkolakiem. Pochwalmy je za jego dzielność i umiejętność radzenia sobie w każdej sytuacji. Jeśli dziecko bardzo płakało, powiedzmy mu, że wszyscy ludzie denerwują się trochę i boją robiąc coś pierwszy raz, ale po kilku dniach czują się pewniej - tak będzie i z nim.

Czego rodzice robić nie powinni:

  • Straszyć dziecko przedszkolem ("Poczekaj no, już pani w przedszkolu nauczy cię porządku !").
  • Posyłać do przedszkola dziecka, które nigdy dotąd nie zostawało bez mamy - taki początek skazany jest z góry na niepowodzenie. Warto wcześniej spróbować zostawić dziecko pod opieką babci, zaprzyjaźnionej sąsiadki lub opiekunki.
  • Zaglądać po pożegnaniu do sali, by sprawdzić czy dziecko się bawi. Jeśli nasza pociecha to zauważy, resztę dnia spędzi przy drzwiach, bo skoro mama zajrzała raz, to może jeszcze raz zajrzy. 
  • Dzwonić do przedszkola z pytaniem jak sobie radzi nasza pociecha. Zwykle jest tak, że rodzice niepokoją się dużo bardziej niż ich dzieci. Dziecko po 10 - 15 minutach rozgląda się wokoło i zaczyna bawić, za to mama bardzo zdenerwowana dzwoni kilkakrotnie do przedszkola, by się upewnić, jakie jest samopoczucie jej dziecka. Każdy telefon to konieczność wyjścia z sali wychowawczyni, a więc dodatkowe zachwianie i tak już mocno nadszarpniętego poczucia bezpieczeństwa dzieci. 
  • Poddawać się! Jeśli rodzice wzruszeni łzami bądź zdenerwowani tupaniem swojej latorośli zdecydują się zostawić dziecko „jeszcze tylko dzisiaj" w domu, jest to sygnał dla małego inteligenta, aby jeszcze bardziej demonstrować swoje niezadowolenie. Zwykle jest tak, że jedno ustępstwo rodzica sprawia, że wcześniej czy później dziecko postawi na swoim i zostanie w domu na dłużej.

                
            Drodzy Rodzice pamiętajcie, że nawet jeśli dobrze przygotujecie dziecko, to ma ono prawo wyrażać sprzeciw i niezadowolenie - w końcu w jego życiu zaszła radykalna zmiana i potrzeba trochę czasu, aby ją zaakceptowało. Ale jeśli przetrwacie pierwszy miesiąc, dalej będzie już z górki i tylko patrzeć jak Wasz maluch z przejęciem opowie o swych pierwszych przyjaźniach oraz z dumą pokaże zdjęcia z Balu Karnawałowego, a Wam wtedy ze wzruszenia zakręci się łza w oku…

            

 

Jak ułatwić dziecku start w przedszkolu

Rady dla rodziców, którzy chcą ułatwić swemu dziecku start w przedszkolu:

  • w początkowym okresie dobrze jest odbierać dziecko wcześniej – tuż po podwieczorku, ponieważ trzylatek ma inne poczucie czasu i okres przebywania poza domem wdaje mu się bardzo długi
  • nie mówimy dziecku, że przyjdziemy po nie wcześniej, kiedy to jest niemożliwe, ponieważ będzie nieszczęśliwe, nie składamy obietnic, których nie możemy wypełnić
  • nigdy nie straszymy dziecka przedszkolem
  • stosujemy w przedszkolu krótkie pożegnanie; kiedy je przedłużamy, dzieci cierpią dłużej
  • pozwalamy dziecku zabrać cząstkę domu do przedszkola (np. przytulankę)
  • wdrażamy dziecko do przestrzegania umów i zasad
  • przyzwyczajamy do samoobsługi, pozwalamy dziecku samemu załatwić potrzeby fizjologiczne, myć ręce, ubierać się
  • przygotowujemy dziecku wygodny strój do samodzielnego ubierania się, który można pobrudzić pastelami czy farbami
  • nie okazujemy dziecku własnych rozterek zostawiając je w przedszkolu, przekazujemy mu wtedy swoje lęki
  • nie przekupujemy dziecka, jest to krótkowzroczne i uczy malucha niewłaściwych zachowań i przyzwyczajeń
  • niech codzienną nagrodą za „grzeczne” pożegnanie będzie wspólnie spędzony czas na zabawie
  • od progu nie przepytujemy malucha „co było w przedszkolu”, dajemy mu czas aby odpoczął i sam chciał podzielić się swoimi przeżyciami
  • wszelkie trudności i zmiany zachowania dziecka zgłaszamy wychowawczyni – ona spędza z nim najwięcej czasu i może o tym powiedzieć coś więcej
  • w ramach zachęcania dziecka do przedszkola nie obiecujemy rzeczy, których nauczycielki nie są w stanie spełnić
  • dajemy dziecku i sobie czas na przyzwyczajenie się do nowej sytuacji

w domu kształtujemy pozytywny obraz przedszkola

  • pozostawiając dziecko w przedszkolu mając przeświadczenie, że ma tu najlepszą opiekę zapewniona przez doświadczoną i kreatywną kadrę pedagogiczną

zanim dziecko rozpocznie edukację przedszkolną dostarczamy mu informacji dotyczących placówki – odwiedzamy ją i spacerujemy w jej pobliżu, dostosowujemy rytm dnia, itp.

 

Bibliografia:
1. Góra Anna, Kowalska Iwona, Derkowska Małgorzata: Program adaptacyjny „Jak dobrze być przedszkolakiem”,
2. Piotrowska Olga: Nie takie przedszkole straszne,
3. Maruszczak Marta: Początki kariery przedszkolaka,
4. Zawadzka Dorota: Przedszkole da się lubić

http://www.csf.katowice.pl/cms.php?img=4748

Wiadomości

Kontakt

  • Przedszkole Miejskie nr 15 w Sosnowcu
    41-200 Sosnowiec, ul. Kilińskiego 6

  • 032/266 36 13

Galeria zdjęć